ไดอารี่ประจำวัน
posted on 23 Aug 2010 02:03 by mekufunnydogความรัก!!!ทำไมมันถึงมีอิทธิพลต่อใจคนมากขนาดนี้? แล้วจู่ๆๆหัวใจเราทำไมมันถึงได้ด้านชายังงี้
ขนาดได้เจอคนคนนั้นที่เราอยากเจอมานานแสนนานแต่กลับไม่รู้สึกอะไร ..............................
วันที่22 สิงหาคม ฉันต้องตื่นขึ้นมาในตอน9โมงซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติของเด็กหอในและถือว่าเช้ามาก
เพราะส่วนใหญ่จะตื่น11โมง หรืออาจมากกว่านั้นถ้าไม่มีเรียน บางคนอาจจะงงและสงสัยว่ายัยนี้บ้าหรือเปล่า
ทำไมไม่นอนพัก ก็เออเนอะถ้าไม่มีธุระคงนอนยาวอ่ะแต่นี้มีงานระดับบิ๊กคือยุ่งเรื่องชาวบ้านเดินตามเพื่อนๆ
ไปที่ให้อาหารปลา และก็ดูเพื่อนซ้อมละครไป แต่ๆๆก็อย่างว่าคนที่สนใจในเรื่องชาวบ้านอย่างฉันนั้นเลยได้รับ
เชิญให้แสดงแทนเพื่อนที่ยังไม่มา >o<โอ๊ะโนๆๆๆๆๆ อย่างนี้ไม่ดี โอ๊ะๆโน๊ะๆอย่างนี้สงสัยไม่ดีเป็นไงหละ สมๆ
น้ำหน้าตัวเองจริงๆอยู่ดีๆก็ได้ซ้อมไปกะเขาด้วย อิอิ 3บท ขำตัวเองจริงๆเลย
หลังจากที่ฉัน ซ้อมเสร็จก็เดินไปกับเพื่อนไปที่ลีลา พอถึงร้านก็คิดๆๆๆๆว่าจะทำดีมั้ย คิดนานมากเรื่องมาก
เนอะ พอๆๆอย่าด่าตัวเองเลย สุดท้ายผลสรุปก็คือ ทำ ดัดถาวรเนื่องจากผมหยักศกก็เลยอยากให้เป็นทรง
เลยดัดซะเพราะถ้ายืดจะไม่สวย ^^ ดัดเสร็จแล้วก็ไปกินข้าวกับส้มตำ ตำไทย ขอบอกว่าแซบบบบบบบบ
แล้วก็กลับมาเล่นเฟสบุคต่อ ฮ่าๆๆๆๆ ได้คุยกะคนที่รักด้วยดีใจมากแต่ไม่แสดงออก แต่คนที่เรารักเค้าก็คุย
แต่เรื่องเกมที่เขาเล่นไม่รู้ว่าจะอธิบายทำไม แต่ที่น่าแปลกทำไมฉันถึงรับฟังได้แบบไม่เบื่อหละ? งงกะตัวเอง
จริงๆเล้ย
ขณะที่เล่นอยู่
" สั่งใจอย่าไปดิ้นรนให้คนไม่รักกัน ทำเท่าไรเธอก็ไม่รักกัน" เสียงน้องแคนดี้ของฉันก็ดังขึ้นมา
เอ๋!ใครกันนะพอหยิบขึ้นมาดูปรากฎว่า คนคนนั้นคือน้องชายฉันเอง อยู่เอกและอยู่ปีเดียวกันแต่เรียกกัน
เล่นๆจนติดปาก "ฮัลโลมีอะไร" ฉันถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานปานปูนซีเมนต์ น้องชายชั้นตอบว่า
จะไปวิ่ง ฉันเลยให้น้องรอ รอ รอหลายพักเลยหละ อิอิ ก็แบบคุยกะใครบางคนอยู่อะ ^///^
แต่ก็อะนะน้องชายก็โทรมาตามอีกก็เลยไปวิ่ง วิ่งเสร็จหิวข้าวๆๆๆๆ ก็เลยไปกินกันที่สดใส ทุกคนสั่ง
อาหารได้น่าแย่ง เอ้ยน่ากินมากเลยอิอิ อยากรู้ป่ะว่าฉันสั่งอะไร แท่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันคือ สลัดปูอัดอร่อยมาก คุ้มดี25บาท อิ่มด้วย กินเสร็จก็เดินๆๆๆกลับหอระหว่างทางเจอขนมช็อกโกแลต
ก็บอกเพื่อนๆว่า คนที่ฉันชอบเกลียดช็อกโกแลตแต่ฉันจะซื้อให้ อิอิ ป่าวนะ อย่าพึ่งคิดว่าฉันกวนบาทา
ฉันก็แค่ทำตามที่เขาบอกไว้ ว่าเกลียดอย่างไหนได้อย่างนั้นอิอิ ฉันเลยจัดไปตามนั้น พอซื้อเสร็จทุกคน
ก็แยกย้ายกลับหอ ยกเว้น ฉันกับเพื่อนมีธุระอยู่ที่หอ14 (หัวใจ) ก็ไปนั่งคุยกันอยู่ที่นั่นฉันเห็นเพื่อนมีความ
สุขฉันก็มีความสุขด้วย แต่ก็นะมันก็เหงาอะโทรไปหา คนคนนั้นแต่กลับได้ยินว่า บริการฝากข้อความเสียง ชิ
เกลียดจริงๆยัยผู้หญิงคนนี้เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกะเค้าคนนั้นของฉันซะที >o<
เพื่อนทนเห็นสภาพที่ที่ฉันเป็นอยู่ไม่ไหวเลยไปเอาโน้ตบุคมา ฉันเลยได้คุยกับเขา แล้วถามว่าอยู่ไหน
เขาบอกว่าแคนทีน ตอนแรกฉันไม่เชื่อ แต่คุยไปๆมาๆเห็นท่าจะจริงก็เลยขึ้นไปดูชั้นสองของแคนทีน
ปรากฎว่า คุณพระ!!!เขาคนนั้นอยู่จริงๆด้วยแสดงว่าไม่โกหก แล้วที่เขาบอกว่าเป็น.....ก็คงจะไม่โกหกด้วย
ฮือๆๆๆๆT^T ฉันยืนคิดแปบหนึ่งเพื่อนฉันก็เปิดประตูเข้าไปแล้วก็ไหว้เขา เขาก็ขำๆๆๆๆ (ขำไรฟะ )^^!!!
งง อะ ฉันก็เข้าไปถามเขาว่า" ทำอะไรอยู่" เขาก็ตอบว่าเล่นเกม ไม่อยากจะบอกเลยว่าหน้าตาเขาเนี้ยะ ลั้นลา
มาก แล้วจู่ๆเพื่อนสาวของฉันก็บอกกับฉันว่าไปแล้วนะ ซึ่งฉัน คิดว่ามันล้อเล่นที่ไหนได้ไปจริงๆ ตอนนั้นนั่งคุย
กันอยู่เลยไม่สนใจอะไรมากมาย อยากจะบอกว่าเขาอธิบายเกมๆหนึ่งให้ฉันฟังอย่างละเอียดไม่รู้ว่าทำไม คงอยาก
ให้ฉันเล่นเกมนี้ด้วยมั้ง เป็นเกมที่เขาภูมิใจฉันก็เต็มใจฟังเขา แต่หมั่นไส้ที่เขาเล่นเอ็มก็อะนะหวานเหลือเกินบาง
ครั้งขณะที่คุยกันเขาก็จ้องหน้าแล้วยิ้ม บางครั้งก็ไม่กล้าจ้องเป็นไรไปลุง อิอิ อยากบอกว่าตอนที่เขาให้เลือกเขา
ให้เสี่ยงดวงในเกมนั้นอะฉันกะเขาช่วยกันเล่นช่วยกันลุ้น อยากบอกว่ามีความสุขมาก!!!แต่ไม่รู้คนคนนั้นจะรู้สึก
อย่างไร แล้วยังไม่พอนะตอนเล่นควิซนะเล่นแต่พวกลามกๆๆๆ ตานี้นิ แล้วก็กวนบาทาหาว่าฉันมมืดกลัวฉันเข้า
สิงเลยโดนฉันบีบคอพร้อมกับตีนิดตีหน่อย แรงไม่เยอะหรอก คนมันอ่อนหวานไม่ค่อยมีแรง อิอิ
อืมๆๆเกือบๆๆๆ ตอนที่บอกว่าชื่อขึ้นต้นด้วยอักษรไหนเป็นเนื้อคู่คุณ และแอบชอบคุณ ปรากฎว่าเป็นม
5555ตรงมั้ยหละ ^///^ เขาก็อึ้งนะแต่ควิซมันบอกม แต่ข้างในเป็นก งง สงสัยพิมพ์ผิดที่จริง ม คงถูกแล้ว
ฉันชี้ให้ดูเขาเลยขำๆๆ ^^ อิอิ คุยไปคุยมาฉันมองหาเพื่อนเขาเลยบอกให้กลับหอ ฉันถามหอไหน เขาตอบ
หอเธอนั่นแหละ ฉันเลยบอกว่า หอฉันอยู่หอ14 เขาก็เลย พูดว่า''นั่นมันหอฉัน ''
พอเพื่อนฉันออนในเฟส บอกว่าชวนไปกินหมูกะทะ ฉันอิ่มแล้วเลยบอกให้พี่เขาพิม เขากลับพิมพ์ว่าฉันไปขี้ ตา
บ้าเนี้ยะกวนจริงๆเลย >o< แต่ก็น่ารักดีนะอิอิ เพื่อนเลยขึ้นมาตามแล้วชวนเขาไปด้วยอ้อนวอนหลายรอบมาก
แต่สุดท้ายก็ไม่ไปฉันบอกว่าเข้าใจเขาเขาก็มองหน้าฉัน (ทำไม)
พอลงมาข้างล่างเพื่อนฉันไปเข้าห้องน้ำ เขาเลยบอกกับฉันว่าเขาก็มีเรื่องเครียดมากมายที่อยากจะเล่าให้ฉันฟัง
ฉันถามว่าเรื่องอะไรรักหรือ ชีวิตประจำวัน เขาบอกว่า หลายเรื่อง พร้อมทำหน้าเศร้าT^T ฮือๆๆๆ
สงสารบวกกะเป็นห่วงอะ แล้วเขาก็บอกว่าขอเวลาเพราะถ้าเล่าตอนนี้ถ้าบอกตอนนี้เรื่องมันอาจจะไม่เป็นอย่าง
ที่คิดหรือว่าปัจจุบันมันอาจเปลี่ยนแปลงได้ เออ ดูพี่เขาดิพูดอะไร งงงงงงง ฉันก็เลยบอกว่ามีอะไรบอกได้ฉัน
พร้อมรับฟังเขาก็บอกว่าถ้ามีเวลาจะเล่าให้ละเอียดทุกเรื่องเลย แล้วเดินเข้าหอไป ฉันตะโกนตามหลังว่ากินให้
ช็อกโกแลตนะกินเยอะๆๆนะจะได้หายเครียด เฮ้อ บาย ไม่รู้จะได้เจอกันอีกมั้ย เศร้าจนงงกับตัวเองว่าทำไมถึงรู้สึก
เฉยชาขึ้นมาได้ หรือว่าฉันสับสน ทำไมไม่ค่อยคิดถึงเขาอะ>o< แล้วเขาอะคิดยังไงเรา
โปรดติดตามตอนต่อไป